czwartek, 3 września 2026

19 ||

Hej!

Jeju, zniknęłam na dłużej niż myślałam. Niestety życie, w szczególności matki nie zawsze sprzyja. Mieliśmy znów dużo ciężkich nocy, co sprawiło, że byłam za dnia jak zombie, które stara się jakkolwiek przeżyć dzień.
Jedzeniowo oczywiście masakra, chociaż miałam przez ten czas tylko jeden napad, co w moim przypadku jest niczym. Za to dużo było jedzenia emocjonalnego. 
Wiecie, dni są krótkie. Cztery razy w tygodniu po pracy od razu jądę odebrać Pyzę ze żłobka, potem z dzieckiem, które często narzeka jakoś musiałam ugotować dla niej i dla siebie oraz chłopaka, i zostawały 2 godziny do jej snu. O porządku nie ma nawet mowy. I gdy zaypiała wyciągałam swoje zapasy i żarłam. Pomimo swojej mocnej zasady od lat, że nie objadam się na wieczór. Mogłam mieć napady cały dzień, ale po 18, 19 nie jadłam już nic, inaczej bolał mnie żołądek w nocy i strasznie się pociłam.
Trwało to jakiś czas, a pomiędzy starałam się jeść zdrowo. Ale co to daje w sumie...Waga oscyluje pomiędzy 69 70kg, a to w uj dużo jak na 157cm wzrostu. Jestem spuchnięta i ociężała. Od paru dni zasypiam prawie przy komputerze w pracy i chyba po prostu wzmożyła mi się insulinooporność przez to żarcie. Cukier mnie powoli zabija.
Jednocześnie czuję wewnętrznie siłę, która się buduje, chęć zmiany. Czuję wewnątrz, że kolejny rok zacznę z mniejszą wagą. Nie muszę schudnąć do końca roku 10kg, naprawdę każdy kilogram jest ważny. Chcę być zdrowa, silna, nie czuć wiecznie tego zmęczenia.
Dobrą zmianą było robienie planu obiadowego na cały tydzień dla nas i dziecka. Czasami jemy wszystko razem, czasem osobno i dla niej gotuję coś innego, ale szybkiego i prostego. Ale odszedł mi stres z tym związany, bo mam wszystko w lodówce i kwestią jest tylko ugotowanie wcześniej zaplanowanego obiadu.
Dzisiaj obudziłam się z takim wkurzeniem i ociężałością, co prawda mam okres, ale nie chcę się już męczyć. Jeju, wystarczy jeść zdrowo z deficytem kalorycznym, nic więcej. 
W pracy właśnie zszamałam 2 małe kromki chleba żytniego z serkiem wiejskim, 2 małymi pomidorkami i słodką papryką. Na lunch mam komosę ryżową z sosem pomidorowym z soczewicą, papryką, cebulą, rodzynkami, posypane pietruszką i serem feta.
Mam też jogurt sojowy z melonem i granolą.
Na obiad nie wiem jeszcze. Jednego jestem pewna, że dzisiaj słodyczy nie chytam. Muszę być bardziej zajęta, bo z nudów też chytam po słodkie.

sobota, 18 lipca 2026

18 ||

 Powiem tak...jest niefajnie. Nie chudnę (wow, ciekawe czemu).

Postanowiłam, że wrócę do diety na insulinooporność, ale będę tym razen nieco modyfikować przepisy, bo moje kuchenne umiejętności nieco się poprawiły, więc intuicyjnie wiem czy coś się zgra czy nie. I przede wszystkim mam na to czas. Kupiłam mojej Bubie taki stojak do kuchni, aby widziała co robię na blacie, inaczej siedzi mi przy nodze. Co prawda jest jeszcze mała i trzeba ciągłe kontrolować, aby nie spadła, ale ona jest bardzo samodzielna.

Dzisiaj zrobię listę zakupów i od jutro gotuję na 4 dni, będę miała przynajmniej z głowy.




niedziela, 12 lipca 2026

17 ||

Hej,

Dzisiaj było okej jedzeniowo. Kupiłam jeszcze loda mlecznego, bo już mnie tak zssało, ale aż się dziwie że wytrzymałam. Jakoś niby jestem chora, ale dobrze się czuję.
We wrześniu przyjaciółka ma wesele. Nie chcę wydawać kasy na sukienkęz którą założę raz, mam coś w szafie, ale kurde...wyglądam jak maciora. No muszę schudnąć. Już niech będzie chociaż te 10kg dla dobrego samopoczucia, a co dalej nie planuję.

sobota, 11 lipca 2026

16 ||

Hejka!
Jeeej, znowu mnie tak długo nie było. Najpierw dobiły upały, później dziecko chore, teraz ja i ledwo żyję. Tak samo jak moja dieta...dni bywały różne. Potrafiłam jeść cały dzień zdrowo i pożywnie a na sam wieczór szukałam jak szczur jedzenia wszędzie gdzie się dało i zajadałam stresy. Już nawet nie te obżartstwa są takie złe, ale zajadanie właśnie emocji zamiast poradzenia sobie z tym jakoś inaczej.
Dzisiaj za to miałam super dzień. Na zdjęciach nie widać jedynie soku z grejpfruta (prawdziwy, bez dodatków, piję go codziennie) i piwa 0%, 330ml, które zapewna też ma swoje kalorie, ale świrować już nie będę z "czystą" dietą, bo to i tak nigdy nie wychodzi.

poniedziałek, 22 czerwca 2026

15 ||

 Hejka!

Idzie nawet dobrze, może nie idealnie, ale lepsze to niż napady. Postanowiłam, że będę jeść 3 posiłki dziennie. Lepiej to na nnie wpływa jak konkretnie pojem w dany dzień np na śniadanie niż te mikroporcje do 200kcal.

Od lipca chcę dać czadu, a teraz powoli się rozkręcić.









środa, 17 czerwca 2026

14 ||

 Hej!

Ostatnie dni były średnie...niestety się objadłam. Dni zaczynam ogólnie dobrze, ale potem już tylko równia pochyła.

Dzisiaj zaczęłam od szakszuki i batona z dobrej kalorii. Na obiad zrobimy wege burgery, dzisiaj bardziej kalorycznie, ale wolę zdrowo i konkretnie pojeść niż z głodu lecieć do sklepu po słodycze.

Za godzine idziemy też na basen. Jeju, nie pływałam chyba 2 lata minimum? Ciąża, dziecko, lenistwo, wstyd. Wszystko na raz. A właśnie w ciąży jest to super aktywność. Jestem mistrzem w sabotowaniu samej siebie. Mam nadzieję, że ten basen uruchomi mnie na ruch, bo strasznie się zaniedbałam. Mam też problemy z kolanem, jest na to dziwna nazwa, ale jest to "niesklasyfikowqny i nieokreślony ból". Byłam u ortopedy, miałam robiony rentgen, kości w idealnym stanie, wszystko pięknie. A boli. Ledwo zrobię parę kroków do sklepu, jakikolwiek ruch, chodzenie powolne i ruch się potęguje coraz bardziej. Mija, gdy siadam. Co mówi lekarz? Nauczyć się z tym żyć. Najgorsze jest to, że nie wyobrażam sobie kiedyś jechać w góry, a tak to uwielbiam. Zwiedzanie zwykłego miasta już jest za dużo. Nie wiem co z tym zrobić. Spróbuję wzmocnić górne mięśnie nóg. Może problemem był brak ruchu właśnie i te mięśnie całkowicie się zapadły




sobota, 13 czerwca 2026

13 ||

 Jak siedzę z dzieckiem w domu to mam mniej czasu na podjadanie. We wtorek mam wizytę z lekarzem i prawdopodobnie będę pracować już 2 dni, tak powoli będziemy budować. 

Od paru dni chodzi za mną ogromna ochota na pizzę i nie wiem co z tym zrobić. Acha, no i zjadłam dzisiaj też 2 gałki lodów z wafelkiem.





19 ||

Hej! Jeju, zniknęłam na dłużej niż myślałam. Niestety życie, w szczególności matki nie zawsze sprzyja. Mieliśmy znów dużo ciężkich nocy, co ...